Meriant

Hoe mevrouw Reitsma revalideert na jarenlange pijn door kinderpolio

Nynke Reitsma werd in het jaar 1918 geboren, aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Op haar vierde kreeg ze kinderpolio. Sindsdien heeft ze altijd pijn gehouden aan haar linkerbeen. Meerdere keren werd ze geopereerd en onlangs werd ze opnieuw in het ziekenhuis opgenomen. Onderzoek wees uit dat haar botten te broos zijn voor nóg een operatie. Revalidatie bleek de enige behandeling.

“Drie weken geleden ben ik na een korte opname in Tjongerschans in De Linde terechtgekomen. Het is fijn hier, alles is nieuw en de mensen die hier werken, zijn erg behulpzaam. Een paar dagen geleden kreeg ik de boodschap dat ik na mijn revalidatie niet meer naar huis kan. De pijn in mijn been laat dat niet toe en mijn woning is niet geschikt voor een rolstoel. Het bericht kwam hard aan. Ik ben er nog steeds ondersteboven van. Na mijn revalidatie wil ik heel graag in Heerenveen blijven, daar woon ik bijna mijn hele leven al, dichtbij mijn vijf kinderen.”

“Ik hoop dat er een plekje komt in het woonzorgcentrum waar mijn vriendin woont, maar eerst richt ik me op mijn revalidatie. Mijn linkerbeen mag ik voorlopig helemaal niet gebruiken. Er zit een breuk in en mijn heup zit los. Daarom zit ik nu in een rolstoel. Dat vind ik lastig, want ik ben gewend om alles zelf te doen. De laatste jaren liep ik al met een rollator, maar ik kon me nog prima zelf redden. De thuiszorg kwam alleen ’s morgens en ’s avonds even langs en eens per week kreeg ik huishoudelijke hulp. Nu moet ik de hele dag door alles vragen.”

“De fysiotherapeut van Meriant helpt me met oefenen. Het is de bedoeling dat ik straks weer wat stappen kan zetten, maar we doen nu vooral oefeningen om het rechterbeen en mijn schouders sterker te maken, zodat ik zelf de rolstoel vooruit kan krijgen. Daarnaast krijg ik veel ondersteuning van de diëtist. Door de medicijnen die ik kreeg, had ik helemaal geen eetlust meer. Gelukkig begint dat nu langzaamaan weer wat terug te komen.”

“Naast oefenen is er hier volop gelegenheid om andere revalidanten te leren kennen. We eten gezamenlijk en met regelmaat staan er leuke activiteiten op het programma. Handwerken is mijn favoriet. Toen ik nog thuis woonde, zat ik vaak achter de naaimachine om kleding te maken. Wat ik nu aan heb, heb ik ook zelf gemaakt. De sfeer in De Linde is goed, anders dan in het ziekenhuis. Het voelt vertrouwd en het is gezellig met allemaal leeftijdsgenoten.”